دوست دختریابی یه مقدار سخت تر از دوست پسریابیه.چون معمولاً پسرا باید منت کشی بکنن تا دخترا انتخاب کنن.
اول بهت بگم که این یک کار تکنیکیه و نیازمند یه تخصص بالاست البته ماشاالله پسرای ایرونی تواناییشون بالاست... پسرا به دو گروه تقسیم می شن:
1) قیافه دار
2) قیافه ندار
که این دو گروه خودشون به دو گروه تقسیم می شن:
الف) قیافه دار (قیافه ندار) پول دار
ب) قیافه دار(قیافه ندار) پول ندار
دخترا می میرن واسه ت.تازه اگه بری رپ بخونی دیگه نورعلی نور.دیگه دخترا خودشونو هلاک می کنن(حالا البته می تونی واسه اینکه همه بفهمن مایه داری یه زنجیر طلا بندازی گردنت.یقه لباستم باز بذاری که این پشم و پیلی سینه ت بزنه بیرون.یا یه گلوبند بندازی گردنت با پلاک جمجمه دیگه مطمئن باش مخرو زدی مگه اینکه تازه از امین آباد فرار کرده باشی)
* قیافه ندار پول دار هم ناراحت نباشه.زیاد کارش سخت نیست.مایه که داره...از قدیمم که گفتن:"پول داشته باش ، سر سبیل شاه نقاره بزن" .می ری یه حلقه میندازی تو گوشت.موهاتم بلند می کنی می ذاری تا زیر مهره پنجم کمرت(نکته کنکوری).یه ادکلن فرانسوی خفن(اروتیک باشه بهتره) هم می زنی به خودت.بعدش راه می ری تو کوچه و هر دختری که دیدی بهش تیکه می ندازی.مثلا: ...ساعت من برقش رفته مواظب باش نگیردت...حیف که دندونامو تازه واکس زدم وگرنه بوست می کردم(خداییش چه ربطی داشت؟؟؟)...
آره خلاصه یکی از اینا رو می گی به هر کی که دیدی تا بالاخره یکیشون بهت بخنده و بعد دیگه ای یار مبارک بادا...
برچسب:
نویسنده: 136