درباره حرمت استمنا و خودارضايى از امام صادق عليه السلام پرسش شد. حضرت فرمود: گناهى بزرگ است،
خداوند در كتاب خود از اين عمل نهى فرموده است. كسى كه به چنين عملى دست مى زند، گويى با خود ازدواج
كرده است! و اگر از كار وى آگاه شوم با وى غذا نمى خورم.
سؤال كننده پرسيد: منبع اين سخن از كتاب خدا كجاست؟
حضرت فرمود: در آيه «فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ» (مؤمنون (23)، آيه
7.) مراد از «وَراءَ ذلِكَ» استمناء مى باشد.( وسايل الشيعه، ج 28، ص 364.)
گفتنى است؛ كه حرمت استمنا تنها به خاطر آثار و زيان جسمانى آن نيست، بلكه حكمت هاى ديگرى نيز دارد كه
بر ما مخفى است.
پاره اى از زيان هاى جسمانى، روانى و اجتماعى استمنا عبارتند از:
1. خستگى و كوفتگى،
2. عدم تمركز حواس،
3. ضعف حافظه،
4. استرس و اضطراب،
5. حساسيت بيش از حد و زودرنجى،
6. كمر درد،
7. ريزش موها،
8. ناتوانى جنسى زودرس در جوانى،
9. بى خوابى يا بدخوابى و مشكلات مشابه،
10. انزال زودرس و غيرارادى يا خروج منى به صورت قطره قطره،11. بى ميل شدن به همسر و ازدواج، ناتوانى در ارتباط با جنس مخالف و همسر، احساس طرد شدن، دير ازدواج
كردن و لذت نبردن از زندگى مشترك.
( ر.ك: پرسش ها و پاسخ ها، شماره 7، ص 285.)
برچسب:
نویسنده: 136